Вверх
Вниз


Мунк крычыць. Рэцэнзія на «Satyricon & Munch» — землякоў адыёзнага наватара мастацкага самавыяўлення

Мунк крычыць. Рэцэнзія на «Satyricon & Munch» — землякоў адыёзнага наватара мастацкага самавыяўлення

КТО РЕГУЛЯРНО ДОНАТИТ ШАКАЛАМ НА ПАТРЕОНЕ, ТОТ НЕ ЛОХ! >>>

Дуэт Satyricon ужо з пачатку 2000-ых дае нармальна так прыкурыць пердакі олдскульных аматараў black metal, рэалізуючы смелыя адыходы ад канону і кладзячы вялікі доўгі нарвежскі меч на тупыя стэрэатыпы кам’юніці, што банда павінна застапарыцца ў сваёй лагуне. Satyricon — выдатны прыклад гурта, які займаецца мастацтвам, а не намацаў выгодую цыцку і ўсё доіць і доіць яе.

 

 

Satyricon & Munch
Satyricon & MunchДата выпуска: 10 июня 2022
Длительность: 56:07
Продюсеры: Satyricon

Лейбл: Napalm Records
Трек-лист:
01 «Satyricon & Munch»

Аднатрэкавы гадзінны альбом «Satyricon & Munch» ёсць цікавай рэфлексіяй на (кагобвыпадумалі) нарвежскага мастака Эдварда Мунка, вядомага, у першую чаргу, праз карціну «Крык»:

  • Satyricon1.jpg
  • Satyricon2.jpg
  • Satyricon3.jpg
  • Satyricon5.jpg

Вячка К.Текст: Вячка К.
© Shakal.Today
Все публикации автора

Праз тое, што музычнае палатно выканана без падзелаў на трэкі, слухачу сапраўды выдаецца магчымасць «заліпнуць» у атмасферны сінтэз эмбіентальных мелодый з цікавымі сэмпламі і аркестровымі пасажамі, што часам перамяжоўваюцца з сакавітымі фірмовымі рыфамі (але без перабольшвання).

Калі азнаёміцца з творчым шляхам спадара Эдварда, адчыніць якую-та кольвек кніжэнцыю з рэпрадукцыямі і вырваць каштоўныя 56 з аскепкамі хвілін на паглыбленне ў асэнсаванне яго духоўнага скарбу, то дадзены рэліз сапраўды няблага пасуе для гэтай вандроўкі. На вялікі жаль, Сацір і Фрост (не блытаць з выміралкай) не парадавалі аматараў сінкрэтызму ў візуале да альбома, то слухач мусіць выбіраць сам, якую частку рэлізу праслухоўваць пад заліпанне пад тое ці іншае адлюстраванне погляду маэстра на рэчаіснасць.

А яшчэ ў «Satyricon & Munch» ёсць выдатная рыса — гэты рэліз можна слухаць і без візуалізацыі. Пэўна, камусьці падасца, што музычная кампанента недастатковая, мінімалістычная і часам «правісае», але ж «лысаму — грабенчык». Гэты альбом – сапраўдны прыклад таго, як не трэба ісці па пратоптанай сцежцы і не саромецца рабіць нешта новае, бо ты можаш сабе гэта дазволіць.

Сапраўды, вельмі прыемна, калі гурт не абмяжоўвае сябе нейкімі забабонамі і межамі ў плане самарэалізацыі творчага патэнцыялу. Моцна цешыць і дае надзею, што наперадзе нас чакаюць прыемныя сюрпрызы ад сыноў Маці Поўначы.

Оценка «Satyricon & Munch»: